BIP NFZ

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA

Na podstawie art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 22 sierp-1997 r. o publicznej służbie krwi (Dz. U. Nr 106, . poz.681, z 1998 r. Nr 117, póz. 756, z 2001 r. Nr 126, poz.1382 oraz z 2003 r. Nr 223, poz.2215) zarządza się co nastepije

§ 1. Rozporządzenie określa sposób szkolenia pielęgniarek i połoznych dokonujących przetaczania krwi i jej składników, w tym wykaz umiejętności związanych z przetaczaniem krwi i jej składników będących przedmiotem szkolenia, oraz tryb wydawania zaświadczenia o odbytym szkoleniu przez podmioty, o których mowa w art. 4 ust. 3 pkt 2—4 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o publicznej służbie krwi, zwanej dalej „ustawą”

§ 2. 1. Szkolenie pielęgniarek i położnych dokonu­jących przetaczania krwi i jej składników, zwane dalej „szkoleniem", odbywa się w zakresie podstawowym oraz uzupełniającym.

2. Szkolenie w zakresie uzupełniającym przepro­wadza się nie rzadziej niż raz na 4 lata.

§ 3. 1. Szkolenie obejmuje część teoretyczną i część praktyczną.

2. Część teoretyczna szkolenia obejmuje podstawy teoretyczne leczenia krwią i jej składnikami.

3. Część praktyczna szkolenia obejmuje w szcze­gólności następujące umiejętności związane z przeta­czaniem krwi i jej składników:

1) pobieranie próbek krwi przeznaczonych do bada­nia grup krwi i prób zgodności krwi biorcy i dawcy oraz prowadzenie dokumentacji z tym związanej;

2) postępowanie z pojemnikami zawierającymi krew i jej składniki przeznaczone do przetoczenia;

3) identyfikację biorcy i kontrolę dokumentacji przed przetoczeniem krwi lub jej składników polegającą na porównaniu danych zawartych w wynikach ba­dań krwi i próbie zgodności z danymi biorcy i z da­nymi na pojemniku z krwią lub jej składnikami;

4) dokonywanie zabiegu przetoczenia krwi i jej skład­ników wykonywanego na zlecenie lekarza;

5) obserwację chorego w trakcie i po przetoczeniu.

4. Szkolenie odbywa się na podstawie opracowa­nego przez instytut, o którym mowa w art. 4 ust. 3 pkt 1 ustawy, programu szkolenia podstawowego oraz szkolenia uzupełniającego.



§ 4. Jeżeli jednostka organizacyjna publicznej służ­by krwi, o której mowa w art. 4 ust. 3 pkt 2—4 ustawy, zwana dalej „jednostką", nie ma możliwości przepro­wadzenia szkolenia praktycznego w pełnym zakresie w tej jednostce, to szkolenie może być przeprowadzo­ne w innym zakładzie opieki zdrowotnej, na podstawie zawartego z tym zakładem porozumienia.

§ 5. 1. Kierownik jednostki organizującej szkolenie, w terminie 7 dni od dnia zakończenia szkolenia, wyda­je pielęgniarce lub położnej zaświadczenie o odbyciu szkolenia.

2. Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1, zawie­ra następujące dane:

1) nazwę jednostki;

2) imię i nazwisko pielęgniarki lub położnej;

3) datę i miejsce urodzenia pielęgniarki lub położnej;

4) adres miejsca zamieszkania pielęgniarki lub po­łożnej;

5) serię i numer dowodu osobistego, paszportu lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość pielęgniarki lub położnej;

6) określenie rodzaju szkolenia zgodnie z § 2 ust. 1;

7) termin szkolenia;

8) datę wydania zaświadczenia;

9) podpis kierownika jednostki.

§ 6. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Zdrowia: M. Balicki


art. 4 ust. 3 pkt 2—4 ustawy z dnia 22 sierp-j 1997 r. o publicznej służbie krwi, zwanej dalej JStawą".

§ 2. 1. Szkolenie pielęgniarek i położnych dokonu­jących przetaczania krwi i jej składników, zwane dalej „szkoleniem", odbywa się w zakresie podstawowym oraz uzupełniającym.

2. Szkolenie w zakresie uzupełniającym przepro­wadza się nie rzadziej niż raz na 4 lata.

§ 3. 1. Szkolenie obejmuje część teoretyczną i część praktyczną.

2. Część teoretyczna szkolenia obejmuje podstawy teoretyczne leczenia krwią i jej składnikami.

3. Część praktyczna szkolenia obejmuje w szcze­gólności następujące umiejętności związane z przeta­czaniem krwi i jej składników:

1) pobieranie próbek krwi przeznaczonych do bada­nia grup krwi i prób zgodności krwi biorcy i dawcy oraz prowadzenie dokumentacji z tym związanej;

2) postępowanie z pojemnikami zawierającymi krew i jej składniki przeznaczone do przetoczenia;

3) identyfikację biorcy i kontrolę dokumentacji przed przetoczeniem krwi lub jej składników polegającą na porównaniu danych zawartych w wynikach ba­dań krwi i próbie zgodności z danymi biorcy i z da­nymi na pojemniku z krwią lub jej składnikami;

4) dokonywanie zabiegu przetoczenia krwi i jej skład­ników wykonywanego na zlecenie lekarza;

5) obserwację chorego w trakcie i po przetoczeniu.

4. Szkolenie odbywa się na podstawie opracowa­nego przez instytut, o którym mowa w art. 4 ust. 3 pkt 1 ustawy, programu szkolenia podstawowego oraz szkolenia uzupełniającego.



§ 4. Jeżeli jednostka organizacyjna publicznej służ­by krwi, o której mowa w art. 4 ust. 3 pkt 2—4 ustawy, zwana dalej „jednostką", nie ma możliwości przepro­wadzenia szkolenia praktycznego w pełnym zakresie w tej jednostce, to szkolenie może być przeprowadzo­ne w innym zakładzie opieki zdrowotnej, na podstawie zawartego z tym zakładem porozumienia.

§ 5. 1. Kierownik jednostki organizującej szkolenie, w terminie 7 dni od dnia zakończenia szkolenia, wyda­je pielęgniarce lub położnej zaświadczenie o odbyciu szkolenia.

2. Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1, zawie­ra następujące dane:

1) nazwę jednostki;

2) imię i nazwisko pielęgniarki lub położnej;

3) datę i miejsce urodzenia pielęgniarki lub położnej;

4) adres miejsca zamieszkania pielęgniarki lub po­łożnej;

5) serię i numer dowodu osobistego, paszportu lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość pielęgniarki lub położnej;

6) określenie rodzaju szkolenia zgodnie z § 2 ust. 1;

7) termin szkolenia;

8) datę wydania zaświadczenia;

9) podpis kierownika jednostki.

§ 6. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Zdrowia: M. Balicki



364

WYROK TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO

z dnia 28 lutego 2005 r. sygn. akt P 7/03



Trybunat Konstytucyjny w składzie:

Marek Mazurkiewicz — przewodniczący, Marian Grzybowski, Wiesław Johann — sprawozdawca, Jerzy Stępień,




Bohdan Zdziennicki,

protokolant: Krzysztof Zale.cki,

po rozpoznaniu, z udziałem Sejmu i Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 28 lutego 2005 r., pytania prawnego Sądu